Levensloop en mijn boeken

Als kind schreef ik graag korte verhalen en kleine gedichtjes. Ik herinner me ook dat ik op feestjes en kampen vaak verhalen verzon en vertelde.
Op mijn achttiende ben ik psychologie gaan studeren. Na het afstuderen werkte ik een tijd als psycholoog in een ziekenhuis. Daarna gaf ik een paar jaar therapie aan volwassenen op de afdeling psychiatrie van een RIAGG.
Ik ben serieus met schrijven begonnen toen ik last kreeg van een schildklierziekte. Door die ziekte moest ik rustig aandoen. In die tijd vond mijn broer op zolder een oud fantasieverhaal van mij terug. Dit verhaal had ik geschreven toen ik elf jaar was en nooit afgemaakt. Mijn broer gaf mij het verhaal terug met de woorden: 'Wanneer maak je dat nou eens af!'
Ik ben meteen met het oude verhaal aan de slag gegaan. En ik vond het schrijven zo leuk dat ik er niet meer mee op kon houden.

In 2002 besloot ik ‘Laura’s geheim’ te schrijven omdat ik het goed vind dat er boeken zijn over seksueel misbruik. Ik vind het belangrijk dat jongeren nadenken (en praten) over wat ze wel en niet willen op seksueel gebied. En ik wil dat duidelijk wordt dat niemand aan je mag komen als je dat niet wilt.

In januari 2003 verscheen mijn tweede boek ‘Mijn moeder is zo anders’. In het verhaal heeft een jongen een moeder die helemaal in de war is. Toen ik in de psychiatrie werkte, heb ik veel mensen ontmoet die in de war waren. In mijn tweede boek wil ik laten zien hoe het voor een kind kan zijn als zijn/ haar ouder in de war is.